Honger op voedingssalon

Dinsdag 12 oktober waren wij naar het Voedingssalon op de Heizel in Brussel gegaan. Er werd over geschreven:

“Voedingssalon 2010 will be an important trade event in Belgium related to cooking, decorating workshops, relaxation and beauty treatments. This fair is much more than a scholarship for food and gastronomy. It is especially meant for people who like to feel good physically and psychologically by maintaining a healthy balanced diet.”

Wel, dat was een heel grote tegenvaller.

Normaal verwacht men van een beurs dat het een top of speciale gelegenheid is voor vakmensen of echte addicts van dat evenement. zo zou de 81 ste Beurs “voor fijnproevers en lekkerbekken, maar ook voor comfort en pure verwenning” de crème de la crème moeten aanbieden. Indien de bezoekers €8 inkom en €5parkeergeld  plus verplaatsingskosten moesten betalen was het een dure bedoening voor een verwaterde stadsmarkt.

De beurs voor Food en Feel Good doet zijn nieuwe baseline zeker niet alle eer aan, zoals het beweert te doen. Het is werkelijk een aanfluiting van wat een beurs zou moeten zijn.
Ons bezoek was vast en zeker geen “ware opkikker voor lichaam en geest”. Wij kwamen zelfs met letterlijke als met figuurlijke honger naar buiten. Er waren wel voldoende eettenten, maar met dat woord is ook de juiste trend gezet en kon men beter naar een lekker restaurant gaan.

Het interactieve Degustatietheater kon dan misschien wel de “kern van deze zone met culinaire hoogstandjes en gastronomische ontdekkingen à volonté” vormen. Ook zullen het misschien wel de gerenommeerde chefs geweest zijn die een blik in hun pot gunden, maar dan enkel voor de afgesloten zitplaatsen. Slechts de bezoekers die daar binnen konden geraken konden er (misschien) op rekenen een drankje aangeboden te krijgen en te mogen proeven van de bereide gerechten.

Wat hebben meubels, kleren en dergelijke meer nog met voeding te maken? Waarom is het Feel Good element niet gericht geworden op die elementen die aan het kokkerellen kunnen bijdragen?  Als men de organisatoren mag geloven hadden wij ook moeten kunnen zien wat er in was.  Dan zijn vermoedelijk de jaren 80 terug in. Die laatste modetrends waren ver zoek en indien de gadgets die men op vele hoeken van toeristische plekken kan vinden de accessoires en sieraden waren die hot zijn kunnen wij slechts denken dat België vele jaren achter loopt. Ook was er een overdaad aan stands omtrent meubels, kleren, lijmen, glassnijders, enz. in plaats van voor in de keuken en rond de eettafel nuttige dingen (tenzij je de stands van afwasborstels, ontstoppers, reinigingsdoeken ook gepast vindt).

Ik vermoed dat er geen enkele professionele keukenpiet nog geïnteresseerd zal zijn om naar zulk een evenement te komen. Men kon er helemaal niets van nieuwe keukentrends vinden. En betreft het gastland Vietnam was er weinig van te merken met enkel schamele kraampjes en niet echt de gelegenheid om te proeven of de Vietnamese keuken te ontdekken.

Buiten drie stands met gelijkaardige droogsoepen voor dieetvoeding waren er niet echt voorstellingen voor producten met beperkte eetmogelijkheden. Met de veroudering van de mensen en de toename van zwaarlijvigheid, hartproblemen en diabetici zou men toch meer producten verwachten voor verlaging van of voor het in toom houden van de cholesterol, vetproductie, en suikerhuishouding. Damhert, Céreal, Tagatose waren grote afwezigen.

Dit salon heeft eigenlijk nog weinig met een voedingsbeurs te maken en vormde eigenlijk een weinig bijzondere overdekte markt waar men in tegenstelling tot de traditionele markten wel inkom moest betalen, tenzij men vrij kaarten had of een Krediet Bankkaart als deuropener gebruikte.

De organisatoren zullen zich moeten beramen over welke weg zij eigenlijk willen opgaan. Maar voor de culinaire liefhebbers was dit een te mijden gebeurtenis. (Zonde van de tijd)
Van een gebalanceerd dieet noch van een gebalanceerde opstelling hebben wij iets gemerkt.

Advertisements

About Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".
This entry was posted in Nieuws en politiek and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Feel free to react - Voel vrij om te reageren

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s