Voorstel van Obama omtrent oplossing voor Israël

Official presidential portrait of Barack Obama...

Official presidential portrait of Barack Obama

Toen Barack Obama presidentskandidaat was zei hij: ‘Ik zal een standvastige betrokkenheid met Israëls veiligheid meenemen naar het Witte Huis. Ik zal ervoor zorgen dat Israël zich tegen elke dreiging kan verdedigen – van Gaza tot Teheran.’ (bijeenkomst van AIPAC, het American Israel Public Affairs Committee: de befaamde Amerikaanse Israëllobby.) De man die hoopte veel veranderingen waar te maken, het op te nemen voor de kleine en soms hulpeloze man, en die riep “Yes I can” kon wel een vermoeden hebben wat er met zijn “mission impossible” te wachten stond.

Vandaag ligt diezelfde Obama onder vuur en zijn er verscheidene donateurs die hem waarschuwen dat hij zal kunnen fluiten naar enige steun voor zijn herverkiezing binnen kort. Voor hen pakt de president de Israëliërs te hard aan. Zij lachen hem nu uit nadat de Israëlische eerste minister Benyamin Netanyahu hem een blauwtje heeft doen oplopen.

De Camp David akkoorden met Bill Clinton, Yasser Arafat en Ehud Barak zijn dode letter gebleven. Obama’s voorgangers hadden het altijd omfloerst over ‘1967’ als “die eis van de Palestijnen”, maar heeft het tot ‘zijn’ eis gemaakt als vertrekpunt voor een uiteindelijke tweestatenoplossing.

De term “1967 grens,” de mantra van de Arabische wereld voor de grenzen van een Palestijnse Staat, bestond nooit, zegt voormalig Ambassadeur voor Canada Alan Bakker in een onderzoekspapier voor het Centrum van Openbare Zaken voor Jeruzalem.  (Jerusalem Center for Public Affairs.) Van de eenheid die de pioniers voor de oprichting van de Staat Israël verbond is weinig meer over . Israël is verdeeld in religieuze en seculiere joden.
De Publieke opinie en het openbaar gesprek zijn vervuild geraakt volgens de verscheidene betrokken partijen. Langs beide kanten wordt er met een verwijzende vinger naar vooringenomenheid of naar valse berichtgeving verwezen. In de Arabische staten zien wij nu de massa’s reageren en proberen de gewone burgers de leiders te vertellen wat te doen.
Volgens Baker heeft de Arabische wereld de term “1967 grens” zodanig  herhaald dat het als feit door de heersende stromingsmedia en de internationaalste leiders is aangenomen. “De term verwijst naar de 1949 lijn van het staakt-het-vuren waarvan het Israël leger vorderde aan het begin van de Zes-Daagse Oorlog op 4 juni 1967 en eigenlijk zou moeten genoemd worden “pre-1967 Oorlogswapenstilstand Lijnen” of “1949 Wapenstilstand Lijnen”. Israel National News, zou moeten opgemerkt worden, heeft die nauwkeurige term consistent gebruikt. “

Bijna ieder officieel bezoek aan de Verenigde Staten bracht in het voorbij jaar de goedkeuring of vooruitgang van projecten voor nieuwe huizen voor Joden in het samenvallende Verenigde Jeruzalem Judea en Samaria . De timing creëerde dikwijls een crisis en spanning tussen Eerste Minister Netanyahu en Washington. Dit maal blijven de reacties miniem. De media en Washington-beambten hebben de gebeurtenissen geminimaliseerd of negeerden de rapporten, volgens de Amerikaanse pers een aanwijzing dat de Palestijnse Autoriteit hun vraag om de bebouwing te stoppen een dode kwestie is geworden.
Men zou het kunnen aanschouwen als een afwijzing van president Obama’s moedige uitspraak, welk voor sommigen het visioen van Obama is geworden voor het creëren van de Palestijnse Autoriteit als een land binnen de grenzen van Israël. De grote Joodse bevolkingsmiddens in Judea en Samaria en in Verenigd Jeruzalem is de focus van President

Israel’s ideologie is Eretz Israel, het hele oudtestamentische gebied inpikken voor huisvesting van de joodsde bevolkingsgroei. enekele weken geleden kon men op de Vlaamse televisie de BBC documentaire van Louis Theroux zien waar hij met een hevige altra rechtse Jood in de bezette gebieden gaat. Maanden geleden konden wij ook Theroux aantreffen bij Nederlanders en Amerikanen die eigenlijk nooit hadden deel gemaakt van  het joodse volk, omdat zij Christen waren. Nu als geconverteerde Joden waren het hevige voorstanders om het Heilig Land te gaan bezetten. Ik kon wel niet begrijpen waarom zij in zulk een erbarmelijke situaties wensten te gaan wonen en hun kinderen groot te brengen, en dit dan ook deden met hen van allerlei haatdragende elementen bij te brengen.

“God heeft beloofd zijn volk te beschermen. Hij sloot een verbond en gaf hen het Beloofde Land. Hij bepaalde de grenzen van het land en Hij zal hen beschermen.” zei de onlangs gestorven David Wilkerson, in het buitenland misschien het bekendst door zijn in 1963 verschenen boek “The Cross and the Switchblade” (Het kruis en de asfaltjungle), waarin hij het begin van zijn bediening aan verslaafden en bendeleden in New York beschrijft. “De Arabieren zeggen ook dat er geen vrede komt, tenzij Oost-Jeruzalem de hoofdstad wordt van een Palestijnse staat. Maar dat gaat strikt tegen Gods wil in. Mijn vriend, als de wereld de verdeling van Jeruzalem afdwingt, wordt het een chaos.”

Ook sommige Christadelphians zijn er van overtuigd dat eender wat de mensen zullen beslissen, sowieso Gods Plan zal uitgevoerd worden. En dat is zeker, wat er ook gebeurd, het Plan van God zal steeds ten uitvoer gebracht worden. Maar God kan hiervoor mensen gebruiken en wij kunnen uitkijken hoe deze mensen in Gods Plan kunnen passen en welke positie wij daar in willen nemen. Als mens kunnen wij ook proberen ander mensen hun ogen te laten openen. Wij hebben de mogelijkheid om niet stil aan de zijlijn te blijven staan. Nog niemand heeft ons monddood gemaakt of onze handelingen aan banden gelegd. Zo kunnen wij dikwijls meer doen dan wij denken. Zo bijvoorbeeld, ook al hield ik van Zuid-Afrika en had ik er in de jaren 70 graag naar toe willen gaan en had daar zelfs Zuid-Afrikaans voor geleerd, stond de apartheid daar mij niet aan en boycotte ik het het regime dat dit wenste te ondersteunen. Ik weigerde nog Zuid-Afrikaanse producten te kopen. Zo weiger ik al verscheidene jaren Israëlische producten te kopen. Met economische maatregelen kan men soms landen op de knie krijgen, want enkel daar lijken vele mensen in hun geldbeugel geraakt te worden en hun gevoelige snaar te hebben. De gezamenlijke boycot resulteerde in goede veranderingen en zouden hier ook meer effect kunnen halen. Maar de economische maatregelen zouden van staatswege naar alle betrokken partijen moeten gaan die geen oplossing willen bespreken, dus ook naar bepaalde Palestijnen en Arabische landen, die voor het ogenblik te veel in de watjes worden gelegd wegens de zo nodige olievoorraden.
Mensonterende toestanden, door welke partij ook, kan men niet toelaten. Al de partijen die een handeling uitvoeren welke indruist tegen de mensenrechten zouden daar voor moeten beticht worden. Daarom zou ook elke democratische regering druk moeten uitoefenen op de Israëlische regering om ervoor te zorgen dat zij zich houdt aan de uitspraak van het Internationale Gerechtshof, dat bepaalde dat de muur die het heeft gebouwd illegaal is en afgebroken moet worden.
Ook de Europese Unie zou de Israëlische regering onder druk moet zetten om alle nederzettingen te ontruimen en die druk dient met politieke en economische middelen uitgeoefend te worden. Het is gewoon niet geoorloofd dat wij belangeloos gewoon aan de zijkant blijven toekijken. Onze regeringen mogen ook niet een afwachtende houding blijven aanhouden omdat zij bang zijn voor hun relaties en voor een zogenaamd oprukkend moslimfundamentalisme.
Militaire hulp zou ook kunnen geweigerd worden, maar dat zal geen enkele president durven doen.

De belangrijke politieke analist Ari Shavit schreef in de linkse Israëlische krant Ha’aretz, dat de toespraak van Obama goed voor Israël was omdat hij zich keerde tegen de Palestijnse inspanningen om eenzijdig onafhankelijkheid te verkrijgen, Machmoud Abbas’ eenheidsovereenkomst met Hamas bekritiseerde, en Israël erkende als de Joodse staat, en de Palestijnen opriep om dit eveneens te doen. Maar Shavit vond dat Obama een ernstige fout maakte door vast te houden aan de grenzen van 1967. “In plaats van de grenzen van 1967 als het einde van het proces voor te stellen, maakte Obama er het beginpunt van. In plaats van ze te koppelen aan het einde van eisen en het einde van het conflict, werden ze gekoppeld aan grotere eisen en de voortdurende conflict,” schreef Shavit.

Volgens mij heeft Obama een moedige beslissing genomen om zich te durven uit te spreken en zo zowel de Israëli als de Palestijnen te dwingen om zich werkelijk openlijk kenbaar te maken om hun al of niet bereidwilligheid tot een vredesgesprek tot een goed einde te brengen.

De gerespecteerd Israëlische historicus prof. Benny Morris, jaren lang linkse hardliner en voorstander van toegeving aan de Arabische eisen door Israël ter wille van de vrede, denkt nu echter dat de Palestijnen niet echt geïnteresseerd zijn in vrede, maar toegewijd blijven aan de uiteindelijke vernietiging van Israël.

Anderzijds is er ook een Israëlische functionaris die herhaalde bewering, dat als Joden Judea en Samaria niet overdragen, Arabieren een meerderheid in de Joodse staat worden, ontkracht. Joden vormen echter ruime meerderheid. De meeste Israëli’s beseffen dat slechts 43 jaar geleden, Judea en Samaria (inclusief de oostelijke helft van Jeruzalem) in Arabische handen waren. Ze zijn slim genoeg om te beseffen dat het overdragen van die gebieden aan de Arabieren op dit moment niet meer vrede oplevert dan er vóór 1967 was.

Als wij kijken naar de studie van de American-Israel Demographic Research Group, blijkt dat in werkelijkheid Israël niet te maken heeft met een demografische bedreiging, zelfs als het volledig zijn Bijbelse mandaat volledig uitoefent en Judea en Samaria annexeert. Volgens de studie wonen slechts 1,5 miljoen Palestijnse Arabieren in Judea en Samaria , in plaats van 2,5 miljoen Arabieren, die de Palestijnse Autoriteit claimt.

In Nederland wil minister Rosenthal het bestaansrecht van de staat Israël meer benadrukken. In antwoord op Kamervragen van Peters (GroenLinks) stelt hij: „Het is nodig om verder in de banden met Israël te investeren omdat het bestaansrecht van Israël, de enige democratie in de regio, door sommige landen en groeperingen nog steeds in twijfel wordt getrokken. Nederland wil weerstand bieden tegen pogingen tot delegitimatie van Israël.

Israëls bestaansrecht moet onomstreden zijn en Israël dient zich daarin gesteund te weten door de internationale gemeenschap.”

Ik zou opmerken dat het echt vreemd is dat een volk dat zelf de verdrukking heeft ondergaan en weet wat het betekend als er een muur wordt opgericht om een volk van anderen te scheiden (confrater de omwalling van het Poolse Ghetto) de laatste jaren overgegaan is tot gelijkaardige mensonterende blokkades. Men moet maar eens kijken hoe aan de grensposten denigrerend wordt gedaan naar de Palestijnen die gewoon naar de overkant willen om te gaan werken of om familieleden te gaan bezoeken.

Minister Rosenthal, net terug uit het Midden-Oosten, zegt dat bijna alle Israëlische maatregelen tegen de Palestijnen al jaren automatisch als de meeste grove misdrijven afgeschilderd worden. Zo is er het militair optreden tegen Hamasstrijders dat wordt beschouwd als een „schending van het oorlogsrecht”; de blokkade van de Gazastrook „volkerenmoord”; de bouw van de muur een „misdaad tegen de mensheid”, de overval op het hulpflottielje een „oorlogsmisdaad.”

Betreft de aanval op de hulpgoederen heb ik echter ook gewezen op de onjuiste handelingen van velen op die schepen. Beide partijen hebben zich daar duidelijk misdragen. (Bekijk de video fragmenten maar eens terug).

Maar kan men aanvaarden dat een burgerbevolking zo getreiterd en beschoten wordt?

Ik ga wel akkoord dat de zogenaamde verdrijving van, en moord op, honderdduizenden weerloze Palestijnse burgers ten tijde van de oprichting van Israël niet juist is.  In 1948 was de politieke zet van Groot-Brittannië geen betrachting om een grootscheepse en planmatige etnische zuivering tot stand te brengen.

Het ontstaan van Israël berust op een „misdaad”, stelt oud-premier Van Agt in zijn boek ”Een schreeuw om recht”. Hij en anderen baseren zich daarbij vooral op het werk van de revisionistische Israëlische historici. Die hebben ongetwijfeld nuttige grijstinten aangebracht in het heldhaftige beeld van de Joodse onafhankelijkheidsstrijd, maar die maken die strijd daardoor nog niet minder noodzakelijk en gerechtvaardigd.

Wij moeten er ook aan denken dat die streken bewoont waren door reizende stammen en eerder ‘bewoond’ dan ‘bezet’ zijn geworden door verscheidene volkeren. Maar de Joden woonden er al voor eeuwen. Het gaat niet op om de oprichting van ‘Het land der Joden’ in 1948 te gaan beschouwen als “Wiedergutmachung” voor wat de West Europeanen verkeerd hadden gedaan. Vreemd genoeg bleken na de oprichting van de staat Israël en de daaropvolgende twisten, de Arabieren niet echt geïnteresseerd om een Palestijnse staat op te richten, dat kwam pas vele decennia later.
Er heeft nooit een Palestijnse staat bestaan en tot enkele decennia geleden streefden de Palestijnen ook helemaal niet naar een staat.

Eerste Minister Netanyahu vertelde president Obama dat de 1949-1967 grenzen “onverdedigbaar” zijn en President Obama veranderde dan de klemtoon van de taal in zijn toespraak tot de Amerikaanse Israëlische Openbare Zaken Commissie (AIPAC) zondag morgen, die zegt dat de 1949-1967 grenzen niet noodzakelijk de herstelde grenzen voor Israël waren.

Dr. Ron Breiman, voormalige voorzitter van Professoren voor een Sterk Israël en momenteel de woordvoerder van de Hatikva factie in de Nationale Uniepartij, loofde de Israëlische Eerste Minister Binyamin Netanyahu voor zijn taaie houding en antwoord op President Barack Obama na de toespraak op donderdag waarin de Amerikaanse president voor de formatie van een Palestijnse staat volgens de 1949 wapenstilstandlijnen noemde.

“Obama zette Netanyahu op met zijn toespraak en zet hem in een onmogelijke toestand”, zei Breiman, die gelooft dat Netanyahu een geweldiger klemtoon op het feit had moeten plaatsen dat de onderneming van een Palestijns staat ten westen van de Jordaan volledig onmogelijk zou zijn. Verwijzend naar Obama, zei Breiman dat de President zich vergist in het verdelen tussen “slechte terroristen”, zoals Hamas en “goede terroristen”, zoals de mannen van Mahmoud Abbas, ondanks het feit dat de beide dezelfde verlangens hebben en de verschillen enkel liggen in de weg waarop zij die verlangens uitvoeren .

Barack Obama zit in een compleet dilemma. Israël wil niet toegeven, het wil de status quo en liefst nog wat meer nederzettingen op Palestijns gebied. De Palestijnen zijn onderling verdeeld ondanks de recente zogenaamde verzoening tussen Fatah en Hamas.
Het vroeger niet reageren op bepaalde toestanden in het Midden Oosten en op bepaalde dictatoriale leiders wordt hem nu verweten als een selectieve benadering. Het wordt hem nu verweten dat hij lof had voor de revoltes in Arabische staten en zelfs even Tunesië vermeldde terwijl hij het nooit had over Tunesië toen Ben Ali het land nog met ijzeren hand regeerde. “Hij schold een aantal dictators uit, maar selectief. De shariadictatuur Saoedi-Arabië liet hij totaal onvermeld. Dat is dan ook de beste bondgenoot van de VS in de regio en een belangrijke klant voor Amerikaans wapentuig.” stelt Frank Schlömer, redacteur buitenland bij De Morgen. volgens hem komt er niets in huis van Obama’s plan rond de grenzen van 1967 en er wordt ook niet met de Palestijnen gepraat als die niet de staat Israël eerst erkennen.

En daar knel het schoentje: eerst moeten beide partijen zich bereid verklaren elkaar te aanvaarden en tonen dat zij zich willen open stellen om tot een dialoog te komen waar elkeen toegevingen zal willen doen. zonder de bereidheid om toegevingen te doen zullen wij nergens komen.

+

What do you think? Is a two-state solution the only chance of resolving decades of conflict? Is it too big a compromise for Israel? What about the setters and how would stability in the region be affected?

President Obama supports a two-state solution based on Israel’s 1967 borders. Do you agree?

Achtergrond berichten:

The Big Lie: ‘1967 Borders’ is a Fallacy, Says Former Ambassador

Jewish Donors Warn Obama on Israel

Building Freeze Thaws during Netanyahu’s Washington Visit

‘A Palestinian State is an Illusion’

Judge Hadassa Ben Itto, author of The Lie That Wouldn’t Die, The Protocols of the Elders of Zion (2005), served for 31 years as a judge in all levels of the Israeli courts, including as an acting justice of the Supreme Court. She has also served as an official representative of the State of Israel in various international forums, including UNESCO and the United Nations General Assembly. She is currently the Honorary President of the International Association of Jewish Lawyers and Jurists. she made a presentation at the Institute for Contemporary Affairs of the Jerusalem Center for Public Affairs on February 24, 2011.:  The Jewish Conspiracy: A Strategic Weapon to Demonize Jews and Delegitimize Israel

Dramatic New Options for Israel and Middle East Democracy New Demographic & Electoral Analysis

Video: Wall Street Journal on Netanyanhu visit

Goede doelen of dekmantel + Schieten op hulpgoederenvoorzieners + Hamas Panicked When Israel Eased Blockade + Libyan aid ship vows to break Israeli blockade of Gaza

Tegenwicht nodig voor ontkenning bestaansrecht Israël

‘Israël niet geconfronteerd met demografische bedreiging’

Israëlische historicus: Palestijnen bedriegen u

Israëli’s hekelen Obama’s gevaarlijke vredespolitiek

Barack Obama is niet de nieuwe hoop voor het Midden-Oosten

Ook interessant:

Obama’s Israel speech fodder for the presidential election

About Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".
This entry was posted in Nieuws en politiek and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Voorstel van Obama omtrent oplossing voor Israël

  1. Pingback: Rugby Prophecy Day « Christadelphians : Belgian Ecclesia Brussel – Leuven

  2. Pingback: De nacht is ver gevorderd 2 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 1 Intro | Broeders in Christus

Feel free to react - Voel vrij om te reageren

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s