Vierde Armoedebarometer tekent geen goed nieuws op

Affiche voor Open Erfgoeddag Armoe troef

Zondag 1 mei was het in Vlaanderen Erfgoeddag met als thema “Armoe troef”. Ontegensprekelijk is het belangrijk om armoede zichtbaar te maken. Alleen, armoede behoort niet alleen tot ons verleden. Vandaag leeft 1 op de 8 Vlamingen in armoede. Alleen met een “daadkrachtige” en concrete aanpak bestaat de kans dat armoede ooit tot het verleden zal behoren. Dat de overheid dit nalaat dit te doen, is een gemiste kans.

Op 24 mei 2011 presenteerde Decenniumdoelen 2017, dit jaar in samenwerking met het Kinderrechtencommissariaat, de vierde Armoedebarometer.

Voor onze maatschappij is het goed dat er zo iemand is die nu en dan de beleidsvoerders op de vingers kan tikken en de omstaanders hun ogen even kan openen. Want het wordt tijd dat meer mensen hun ogen eens open doen voor wat er werkelijk rondom hen gebeurd. Sommigen zijn wel erg begaan met derde wereldlanden maar zien de problemen van dit kleine apenlandje niet.

De organisatie schijnt te beseffen dat er ook een verband bestaat met de werkomstandigheden en dat het nodig is om de werkgeversorganisaties er bij te betrekken.  Decenniumdoelen 2017 met de vakbonden op kop eisen een leefbaar inkomen voor iedereen!

Naar aanleiding van de vorige federale verkiezingen had Decenniumdoelen 2017 een memorandum opgemaakt. Hierin werden een aantal beleidsvoorstellen geformuleerd voor de nieuwe federale regering, maar deze blijft lang uit en de teksten blijken wel dode letter te worden terwijl de armoede alsmaar blijft toenemen.

België, land van overvloed. Maar hier leven 1,5 miljoen mensen in een huishouden met een verhoogd risico op armoede. Zeven procent van de bevolking wordt getroffen door langdurige inkomensarmoede. Ondertussen blijft de ongelijkheid toenemen: het inkomen van de 10% armsten ligt 28 keer lager dan dat van de 10% rijksten. Het is hoog tijd dat het beleid voorrang geeft aan de strijd tegen de armoede van de uitgesloten groepen, vinden de 9 organisaties achter Decenniumdoelen 2017. Vanaf nu tot 2017: tijd voor solidariteit.

Wat blijft er over van de mooie leuzen?

De gratis krant Metro durft de alarmbel nog eens doen rinkelen want het wordt hoog tijd dat er iets aan gedaan wordt. De vierde armoedebarometer windt er geen doekjes om: mensen die in armoede leven, zijn nog slechter af dan vroeger. De levenskost blijft stijgen, net als de financiële druk op gezinnen. Voor mensen die moeten leven van één uitkering of één inkomen, wordt de situatie stilaan onhoudbaar. Eenouder gezinnen worden dikwijls tussen twee muren geperst. «Zij moeten schrapen om de maand door te komen. En ze hebben geen enkele reserve om onverwachte uitgaven op te vangen. Zo moet 30% van de eenoudergezinnen gezondheidszorgen uitstellen om financiële redenen», zegt Kristel De Vos, beleidsmedewerker bij Decenniumdoelen 2017.
«Vlaanderen, een van de rijkste regio’s ter wereld, hinkt hopeloos achterop», constateert De Vos. «De Vlaamse overheid onderneemt wel actie, maar lang niet genoeg. Zo worden er wel sociale woningen bijgebouwd, maar nog altijd veel te weinig om de ellenlange wachtlijsten aan te pakken.» Veel te veel mensen die niet in de mogelijkheid zijn om een hypotheek te krijgen zijn gedwongen om op een dure privé markt een woning te huren. Het is ongelofelijk wat sommige verhuurders voor een krot durven vragen. Ook voor de algemene verhuring zouden wettelijke bepalingen moeten verordend worden die dan ook werkelijk gecontroleerd worden. Aan beide kanten moet men nagaan of de wettelijke verplichtingen nagekomen worden.

Poverty

Slachtoffer van wie of wat gedwongen te slapen op de straat

Naast de huisvesting moet men ook nagaan of er geen andere uitsluitingsfactoren een druk leggen op het gezin of de burger.  Armoede is namelijk een netwerk van sociale uitsluitingen op verschillende levensdomeinen die intens met elkaar verweven zijn, zoals onderwijs, werk, vrijetijdsbesteding, huisvesting en gezondheid,…

Betalingen voor huur of hypotheek, elektriciteit, water of gas of aankopen op afbetaling of een andere lening groeien sommige mensen boven het hoofd. In 2009 leefde bijna 5% van de Vlamingen in een gezin met minstens 1 achterstallige betaling in het afgelopen jaar. Dat komt overeen met ongeveer 270.000 personen. Uit het regeringsdocument kunnen wij opmaken dat werklozen en niet-actieven (exclusief gepensioneerden) vaker achterstallen hebben dan gepensioneerden. Personen in gezinnen met kinderen waar niet of slechts beperkt wordt gewerkt, hebben vaker achterstallen dan personen in andere gezinnen,
laagopgeleiden vaker dan hogeropgeleiden, huurders vaker dan eigenaars, de lagere inkomensgroepen vaker dan de hogere inkomensgroepen, niet-EU-burgers veel vaker dan EUburgers.

Eind 2010 stonden er in Vlaanderen 50.909 berichten uit van toelaatbaarheid van
collectieve schuldenregeling. Dat aantal is de voorbije jaren telkens met ongeveer
3.000 tot 5.000 eenheden toegenomen. De cijfers kunnen gezien worden als een aanwijzing van de meest extreme vorm van overmatige schuldenlast.

Al de winkelkaarten die het zogezegd moeten makkelijker maken om aankopen te doen en de kosten te spreiden leggen veel mensen in de luren. Er zou daar op een strenger controle orgaan op moeten staan waarbij én wordt toegezien dat geen overmatige interesten worden geëist en waar de klant goed op de hoogte wordt gehouden van de werkelijke kost en gelimiteerd wordt naar het inkomen, zodat er een zeker evenwicht kan bewaard worden.

Natuurlijk is het moeilijk om na te gaan of mensen geld lenen om een buitenlandse reis te ondernemen, maar dat zijn dingen die mensen onder ogen moeten zien dat niet kunnen als men geen of niet voldoende geld heeft. Dan moet men het reizen maar uitstellen. In Vlaanderen en thuis kan men ook vakantie nemen. Maar “op vakantie gaan” is voor velen equivalent geworden met “op reis gaan”. de burgers moeten bewust gemaakt worden dat dat twee verschillende zaken zijn. Hierbij kunnen de media ook een handje toesteken om de verwrongen gedachte weer op het goede pad te brengen. De smaak kan aangekweekt worden en als men naar de televisie kijkt ziet en bepaalde weekbladen ziet, treft men daar genoeg schuldigen voor de opgelegde wensen.

Naast de klassieke sociale uitkeringen (pensioenen, werkloosheids- en arbeidsongeschiktheidsuitkeringen, ziekte- en invaliditeitsuitkeringen en kinderbijslag), probeert de overheid via de sociale bijstandsuitkeringen de inkomenssituatie van de minst gegoede groepen te verbeteren. Maar aan de andere kant worden vele mensen beknot in hun werkkansen of in hun mogelijkheden om hun inkomen te verhogen. Zo worden pre-, rust- en gewone gepensioneerden gesanctioneerd als zij nog wat extra werk willen verrichten om hun inkomen wat te verhogen. Het absurde is dat de staat niet inziet dat als die ensen nog gaan werken zij ook nog bijdragen tot de pensioen en ziekteverzekeringskas, alsook dat zij door een betere levenssfeer zij meer kunnen consumeren, wat op haar beurt meer productie = meer werkkansen voor anderen, alsook opnieuw extra inkomsten van BTW en belastinginkomsten van de extra werkers om deze consumptie toe te laten. Het zou voor alle partijen een win win situatie zijn als iedereen vrij extra kon bijklussen zo lang zij het aan kunnen. Men moet beseffen dat men niet zo lang fulltime kan werken, maar part-time kan men wel wat langer de boontjes pellen.

De laatste jaren ontvingen in Vlaanderen gemiddeld ongeveer 22.000 personen een leefloon in het kader van het Recht op Maatschappelijke Integratie (RMI), maar stond daar wel iets tegen over. Men kan jongeren zien die van de Openbare Onderstand geld toe gestopt krijgen, maar zij doen geen moeite om werk te vinden of om sociaal positief actief te zijn. Men zou ze als zij na een bepaalde tijd nog geen werk hebben gevonden verplichten om sociale taken te doen of een keuze moeten laten maken uit enkele voorgelegde werkopdrachten. Het Sinterklaas spelen helpt niet om de armoede te verminderen, integendeel kan het anderen juist in een vicieuze cirkel brengen doordat er voor hen geen opvangnet meer is.

Ook de vele buitenlanders zouden moeten laten zien dat zij echt de wil hebben om hier te integreren en hun handen uit de mauwen te steken. Ons land speelt al veel te veel jaren het land van melk en honing. Sintepieter is de mensensmokkelaar die gretig gebruik maakt van de ‘loopholes’ in de Belgische wetgeving. En dan zwijgen wij nog van bepaalde politieke partijen die het mogelijk maken dat een dakloze die geen onderdak vindt er een bonusje van 500€ per nacht krijgt. Buiten alle proporties, maar ideaal om de wrevel van de gegoede burger op zijn hals te halen.

De eigen burgers waaronder de ouderen die hun diensten voor het vaderland al hebben bewezen, moeten het dan soms stellen met het Gewaarborgd Inkomen voor Bejaarden (GIB) dat sinds 2002 geleidelijk vervangen wordt door de Inkomensgarantie voor Ouderen (IGO) maar hun niet uit het ziekenbedje krijgt.

Voor jongere of middelbare leeftijdslui kan er de gewaarborgde gezinsbijslag zijn die bedoeld is voor gezinnen die op basis van hun beroepsactiviteit geen enkel recht kunnen doen gelden op kinderbijslag, of slechts een recht genieten op een bedrag dat lager ligt dan de gewaarborgde gezinsbijslag. dit kan dan een doekje voor het bloeden zijn, maar brengt niet altijd de ideale oplossing.

Het zou al veel kunnen helpen als er sneller een regering werd gevormd die werkelijk werk maakt om de regeringsfunctionarissen te beperken tot de meest noodzakelijke. Er moet een drastische vermindering komen in het aantal ministers, die er dan ook werk van zullen maken om de regeringsuitgaven meer te beperken. De schuldenlast van België moet drastisch naar beneden en de belastinggelden zullen beter moeten aangewend worden.

Het risico om in armoede terecht te komen ligt bij personen met een job beduidend lager. Daarom komt het er ook op aan dat zoveel mogelijk mensen werk kunnen vinden, maar dat zij ook rechtvaardig worden vergoed. Het kan ook niet meer dat bepaalde mensen in bedrijven extra hoge premies krijgen, zelfs al is hun werk totaal verkeerd afgelopen. De bonussen die de laatste maanden zijn uitgekeerd zijn een regelrechte schande en getuigd zo wel van de regering als van de uitbetalers van die bonussen dat zij totaal geen respect hebben voor de gewone werkende mens en voor de kleine spaarders.

Grote bankinstellingen hebben er voor gezorgd dat hun klanten in moeilijkheden geraakten en financieel achteruit werden gesteld, maar toch vonden zij het nodig om de boosdoeners in dit verhaal te belonen met een buitensporig prijskaartje. Onze beleidsvoerders toonden zich daar ook weer te slap om in te grijpen.

Volgens mij doen veel van die slappe houdingen het land ontsporen en zorgen zij voor de mogelijkheid om én de armoede te verhogen én om het ongenoegen ten top te drijven.

Decenniumdoelen 2017 eist dat armoedebestrijding echt een topprioriteit wordt. «Ook mensen die moeten leven van een minimumuitkering hebben recht op een menswaardig bestaan. Daarom moeten alle uitkeringen dringend worden opgetrokken», klinkt het.

Ja met een maar. Men moet goed onderzoeken of de persoon in kwestie de uitkering echt nodig heeft en er rechtmatig aanspraak kan op maken. De tweede maar is dat men de rechthebbenden zal moeten stimuleren om uit de verkeerd gelopen situatie te geraken. Alsook zullen diegenen die werken om hun boterham te verdienen beter loon naar werken zullen krijgen alsook hun werktijden beter zullen gerespecteerd worden.

Algemeen moet er een sociaal gevoelen komen van erkentelijkheid naar elkaar, betreft kennis en werk én naar een evenwichtige verdeling van verloning, zonder buitensporige uitwassen welke nu nog voorvallen.

Op 25 maart 2011 heeft de Vlaamse Regering haar goedkeuring gehecht aan het voortgangsrapport (pdf, 2,1 MB). Artikel 4 van het decreet van 21 maart 2003 betreffende de armoedebestrijding bepaalt dat de Vlaamse Regering ieder jaar aan het Vlaams Parlement een rapport meedeelt over de voortgang van de uitvoering van het actieplan. Laat ons hopen dat het niet enkel bij woorden op papier zal blijven en dat zij leren van de “ervaringsexperten”

Wij zullen belangvol uitkijken hoe de Vlaamse overheid de uitdaging zal aannemen en afhandelen. Zij kan er werk van maken om verschillende soorten van kennis over armoede en sociale uitsluiting blijvend te verzamelen. Verder moet zij deze kennis over armoede breed verspreiden en expliciet de keuze maken om algemeen en in samenwerkingsverband aan armoedebestrijding te doen en tot slot te zorgen voor een duurzame coördinatie van de armoedebestrijding via beleidsnetwerken.

***

Achtergrondinformatie:

Armoede treft een op vijf kinderen in Vlaanderen

De Studiedienst van de Vlaamse Regering heeft een analyse gemaakt van de kinderarmoede in Vlaanderen. Deze oefening sluit aan bij de gegevens opgenomen in de Vlaamse armoedemonitor. U vindt de resultaten van deze analyse in het document Kinderarmoede in Vlaanderen (pdf, 416 kB).

Vlaams actieplan

Initiatiefnemers van de Decenniumdoelen zijn ABVV, ACW, ACLVB, ACV,
Samenlevingsopbouw Vlaanderen, Socialistische Mutualiteiten en socio-culturele
verenigingen, Steunpunt Algemeen Welzijnswerk, Verbruikersateljee, Vlaams Netwerk
van verenigingen waar armen het woord nemen, Minderhedenforum, Welzijnszorg en
Kruispunt Migratie-Integratie. Met de actieve en financiële steun van Cera. Voor meer
achtergrond bij de Decenniumdoelen 2007-2017, zie www.decenniumdoelen.be

Lees ook meer in de Engelstalige bijdragen over Armoede in Vlaanderen:

Advertisements

About Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".
This entry was posted in Armoede, Welzijn en Gezondheid, Wereld om ons heen and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Vierde Armoedebarometer tekent geen goed nieuws op

  1. pheirman says:

    Natuurlijk kan sociale fraude niet aanvaard worden, maar vaak frauderen mensen in armoede om te overleven. Zolang het leefloon in België een stuk onder de Europese armoedegrens blijft, bestendig je de armoede.
    Maar armoede is natuurlijk meer dan alleen maar gebrek aan inkomen. De grote verdienste van de Armoedebarometer is dat hij de vele dimensies van armoede in kaart brengt.

    Like

  2. Pingback: Financiële crisis uitnodiging tot bezinning « Christadelphian Ecclesia

  3. Pingback: Macht van het verkeerdlopende « Christadelphian Ecclesia

  4. Pingback: Rellen in Frankrijk en Belgë « Christadelphian Ecclesia

  5. Pingback: Wie of welke generatie verantwoordelijk | Marcus' s Space

  6. Pingback: Met minder is… nog genoeg | From guestwriters

  7. Pingback: Gun jezelf een dagje lummelen | From guestwriters

Feel free to react - Voel vrij om te reageren

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s