Dexia-debacle met venijnig staartje

Met mijn zoon zijn dure studiekosten en mijn slinkend pensioenspaarpotje ben ik niet wat blij dat er eindelijk schot in de zaak komt welke ons land in een zeer slecht daglicht stelt.

Wij konden hier wel zien dat alles bleef draaien ook al hadden wij geen “echte” regering. De regering van lopende zaken deed het al bij al nog niet zo slecht niet en de “eerste minister” die geen eerste minister was kon zich tot een ware echte eerste minister ontpoppen. Proficiat voor deze man die dikwijls tegen de schenen is gestampt.

Yves Camille Désiré Leterme (1960) heeft zijn deel van de koek nu wel gekregen en kiest voor aangenamere vaarwaters. Hij kan nu uitkijken naar een welverdiende plaats als adjunct-secretaris-generaal van de OESO, tegen de jaarwisseling 2011-2012 .

Nu dat Elio Di Rupo zijn Vlinderakkoord kwam voorstellen en de regering van lopende zaken haar voorstel voor Dexia heeft aan de man gebracht, zou België op twee oren kunnen mogen slapen.

Dexia

Tweesnijdend zwaard van Dexia - Image via Wikipedia

Als kleine aandeelhouder van enkele Belgische banken vind ik mijn Dexia kruimeltjes toch nog niet zo beveiligd als de regering het in de media doet voorkomen. Zoals voor zo veel dingen sussen zij erg veel.

Door al het klokkengelui en geschreeuw van de media zijn heel veel mensen zo bang geworden dat zij panikeren en nog meer de markt naar beneden trekken. Net zoals bij de financiële crisis van drie jaar geleden, zijn het ook nu weer vooral de kleine bankjes die garen spinnen bij de problemen die de grotere banken ondervinden. De mensen zijn iet meer zeker of hun geld bij de banken wel zeker is. Maar waar zouden zij er mee naar toe  kunnen zonder al te veel verlies door de hoge inflatie op te lopen?

Eerst kregen wij Fortis die ons er lekker had ingeluisd door na drie jaar te zagen en aan ons broek te trekken om toch maar mee in te stappen in de Amro bank aankoop, ons zo ver had gekregen om dan lekker te gniffelen toen zij hun bestuurders en verantwoordelijken lekker ongestraft een premie konden geven terwijl wij lekker naar ons geld konden fluiten. Weg die centen. Broek afgezakt … blijven staan in het blootje.

Beursgrafiek Dexia Opgetekende return voor laatste 12 maanden: -74,62 %

Bij Dexia was het zo geen dieverij waarbij de boeven ongestraft verder konden gaan.  Het debacle is een samenloop van slechte omstandigheden met als gevolg de implosie van Dexia die als groep toch de hoop had gehad succesvol verder te kunnen boeren. Fortis was vervallen tot een nietig samenraapsel met een lange naam BNP ParisBas-Fortis  maar nog  maar weinig betekenend. Nu kan ons land weer een financiële groep van enige omvang kwijt.  Toen ik de Amerikaanse reactie over de moeilijkheden over deze bank uit een klein land hoorde schrok ik er toch van dat zij deze toch zo hoog in de top 50 wereldbanken klasseerden.

Alleen KBC mag na wat woelige waters doorzwommen te hebben nog mee tellen op het hoogste niveau. Al kan je er ook verzekeraar Ageas nog bij rekenen.

Maar in Vader Staat kunnen wij nu toch ook een nieuwe Grote Verzekeraar vinden, want zij beweren garant te staan voor zo veel dingen dat wij als goede brave burgers veilig met een gerust hart onder de wol zouden moeten durven kruipen.

Hebben wij het goed voor als de Belgische staat beloofd had zich garant te stellen voor de leningen die Royal Park Investments – de vennootschap die de erfenis van het vroegere Fortis beheert – af te sluiten? De bovengenoemde KBC had ook geen mis te verstane put achter gelaten waarvoor de federale overheid zich ook weer genereus garant had voor gesteld om de verliezen die op zijn obligatieportefeuille loopt, indien die boven een bepaald plafond uitstijgen, op zich te nemen. En nu stelt de federale overheid zich garant voor 60,5% van de 90 miljard euro die de restbank van Dexia aan leningen met staatsgarantie mag afsluiten. Of dat niet genoeg is mag elke burger zich tevreden stellen dat zij als ‘aandeelhouder’ van dit land, Vader Staat België, garant willen staan voor alle Belgische banken, dat indien zij over kop zouden gaan elke spaarder bij die bank toch zeker mag zijn dat tot 100.000 euro gerecupereerd zal kunnen worden. Eveneens mogen de spaarders die  tegoeden hebben in tak21-spaarverzekeringen met een gerust hart de toekomst tegemoet zien.

Voor de spaarders die mee hielpen om dit land groeikracht te geven is de regering niet geïnteresseerd. De kleine investeerders die maatschappijen goedkoop geld bezorgden zijn geen zorgen voor Vader Staat, noch voor de grote bedrijven. Integendeel willen de politici en de media hen afschilderen als geldwolven die enkel er op uit waren zo veel mogelijk winst te maken op korte termijn. Nochtans zijn er heel wat spaarders bij die er voor moesten zorgen dat zij een appeltje voor de dorst konden hebben. Zij waren diegenen die vooruitzagen naar vandaag, wanneer zij op pensioen zouden zijn. Zij waren er zich vele jaren al bewust van dat zij hun eigen verantwoordelijkheid moesten dragen. Alsook hadden zij het eergevoel dat zij niet afhankelijk van anderen wensten te zijn om te kunnen overleven.

Die Staat of Gemeenschap waar zij geen last wilden toe zijn, neemt hen nu in de maling en helpt er mee aan dat de ware geldwolven ongestraft kunnen ontlopen aan de realiteit van vandaag. De kleine spaarder blijft echter met een grote kater achter.

De federale regering heeft ook al pensioenkassen overgenomen, maar wat die gaan verwezenlijken is nog voor velen een zorg voor later. als er nu maar lusten kunnen zijn voor sommigen.

Ook al liet een kapitaalverhoging de Gemeentelijke Holding toe om de toegekende waarborgen geleidelijk af te bouwen tot 125 miljoen euro in juli 2010, kon men het zinkende schip niet redden. De Europese Commissie hechtte na langdurige onderhandelingen haar goedkeuring aan het herstructureringsprogramma zoals voorgesteld door Dexia Holding. Dit herstructureringsprogramma bleef uitgaan van één geïntegreerde onderneming met enerzijds Dexia bank en verzekeringen België en anderzijds een belangrijke gespecialiseerde speler inzake kredietverlening aan (Franse) openbare besturen, DCL. De voorstanders op dat ogenblik van opsplitsingsscenario’s voor de onderneming haalden het toen niet. Toen reeds was immers duidelijk dat Dexia Bank Belgie noodzakelijk was voor de liquiditeitsverschaffing binnen de groep ten aanzien van DCL, maar dat het ook tegelijkertijd garant was voor belangrijke toxische activa, die de groep aanhield. De aandeelhouders droegen volgens de regering verantwoordelijkheid voor het geheel.

Het kon niet baten.  Herstructureringen en de indekking tegen rentestijgingen – een noodzakelijke techniek binnen Dexia gelet op de belangrijke uitstaande leningen met lange looptijd – verkreeg een negatieve waarde gelet op de forse daling van de Duitse rente. Zelfs een gewestwaarborg ten belope van 450 miljoen euro bracht geen soelaas.

De huidige Vlaamse regering wenste haar verantwoordelijkheid op te nemen ook in moeilijke omstandigheden. Zij beweren dat zij ook willen blijven bijdragen tot de aanwezigheid in dit land van een goed functionerend banksysteem, dat aan lokale besturen ook toelaat middelen aan te trekken voor investeringsprojecten en dat aan mensen de gelegenheid biedt hun spaargeld veilig te beleggen.

Het opsplitsen van Dexia heeft heel wat waarde vernietigd voor alle betrokken partijen, aandeelhouders, overheden en spaarders. Men heeft veel te lang gewacht om de verliesposten af te stoten. Integendeel heeft men de Fransen zoete koekjes willen aanbieden, zoals wij van de Belgen-Vlamingen stilaan gewoon geraken.  Meermaals laten de Belgen zich in het ootje nemen en willen zij de zuiderburen het zo aangenaam mogelijk maken. Hierdoor zien wij vandaag weer eens veel waarde verloren gaan omdat de Belgische en Franse overheden zich volledig focussen op het redden van hun eigen nationale bank van gemeenten en kredieten en omdat geen enkele politicus zijn hand in het vuur wil steken om het op te nemen voor de gewone kleine (Belgische) burger.

Zoals het hier in dit land de gewoonte is worden hier ook weer de oogkleppen aan het Brabantse trekpaard voorgespannen. Zij vergeten dat dat echter een uitstervend ras is en verliezen het bredere plaatje uit het oog.

Men zou denken dat de Belgische regering toch nog iets van geld in het laatje had om degelijke economen mee in de gesprekken te betrekken. Dan zou men misschien eerder aan een soort van kredietkliniek hebben kunnen denken. Als men een zeer zieke patiënt heeft brengt men deze in isolement. Als er etterende wonden of rottende ledematen bij iemand voorkomen die de persoon algemeen in gevaar brengen, gaat men er toe over die rotte delen te elimineren. Waarom dan hebben zij hier bij dit “zieke kindje” niet geopteerd om alle slechte stukken volledig te isoleren. Hierdoor zou men hebben toegelaten de economische waarde van alle resterende stukken te maximaliseren.Zilk een operatie zonder heel wat minder gekost hebben, lees goedkoper uitgekomen zijn voor elke Belg, en zou nog iets van waarde en opwaarts potentieel over gelaten hebben voor de huidige aandeelhouders.

In de pers doet men het voorkomen dat wij aandeelhouders niet mogen klagen en letterlijk gunsten hebben gekregen.  Maar die wil ik dan toch graag op de tafel zien.

Niet enkel staan wij nu als belastingbetalers borg als de bad bank waardeloos spul blijkt te zijn of te worden. Het ‘bad’ wordt dan ‘verschrikkelijk echt slecht’.

Het is niet omdat Arco, de holding van de christelijke arbeidersbeweging de toezegging  heeft  gekregen van de regering dat haar coöperatieve aandeelhouders van de depositogarantie kunnen genieten, een bescherming die tot dusver enkel gold voor spaargeld en levensverzekeringen, ook opgaat voor al de kleine aandeelhouders.

Het is eigenlijk schandalig dat ook hier weer de grootmachten met bloemetjes zullen kunnen gaan lopen en de kleine garnalen in de modder zullen wroeten terwijl de oliekraan leegloopt. De rechtvaardiging om de waarborgregeling uit te breiden tot coöperatieve aandeelhouders, en enkel die van Arco, is niet enkel onduidelijk, maar ook zeer onrechtvaardig. De Gemeentelijke Holding stuurt bovendien aan op een gehele of gedeeltelijke kwijtschelding van haar schuld bij Dexia Bank.

De twee aandeelhoudersgroepen vragen dus in een of andere vorm een compensatie voor de verliezen die ze moeten incasseren door het Dexia-debacle. En die compensatie vragen ze van de overheid. Van de belastingbetalers dus. Dat druist in tegen het principe dat alle aandeelhouders gelijk behandeld moeten worden. Als de een iets extra’s toegestopt wordt, heeft de andere daar ook recht op. Het gaat niet op dat men ook hier weer die kleine man uit de straat nodeloos achter de vuilkar gaat laten aanlopen.

Ook doet de pers het voor alsof wij als aandeelhouder van Dexia al een gunstbehandeling zouden hebben gekregen in de deal over de nationalisering van Dexia Bank België. Dat zou liggen in het feit dat de federale regering heeft beloofd een flink stuk van de meerwaarde die ze eventueel realiseert op de latere verkoop of privatisering van de Dexia Bank aan de Dexia-holding af te staan. De Staat heeft in het verleden echter al zo veel beloofd waarbij zij haar beloften nooit na kwam. Alsook wordt er gesteld dit aan de Dexia-holding te doen, maar niemand zegt iets van de gewone private aandeelhouder.

Zogezegd zou het de  Dexia-aandeelhouders indirect ten goede komen volgens de Financieel Economische Tijd schrijver Stefaan Milchielsen om dat die aandeelhouders  zo al meer krijgen dan waar ze eigenlijk recht op hebben. Ik vraag mij af op wat hij zich wel mag baseren als hij zou kunnen zien hoe de laatste maanden ons kapitaal dat wij hadden ingezet op Dexia reeds is geslonken tot bijna een verwaarloos iets.

Het waren en zijn mee kleine aandeelhouders die zich bereid hadden gesteld om ondernemingsrisico te dragen. Voor de aankopen van hun aandelen hebben zij bankkosten en belastingen moeten betalen en bij elke uitkering van een dividend, als er dat al was, moesten zij daar ook nog eens belasting op betalen. De verliezen konden zij niet aftrekken maar op elke cent die werd uitgekeerd of bij een verkoop van de aandelen moesten er weer een belastingen op betaald worden (Beurstaksen en belastingen op de uitkeringen). Zij droegen dus bij tot de staatskas en niet omgekeerd.

Wel ga ik akkoord dat bij de overname van de bank Dexia eigenlijk elke Belg ook aandeelhouder is geworden. Dit zou moeten bevestigd worden door dan ook aan elke Belg een deel van de aandeelwaarde in zijn portefeuille op de bank te laten deponeren.

Het gaat niet op om te beweren dat de Staat geen morele verplichting zou hebben om als de oogst rijker uitvalt dan verwacht, een stuk ervan te schenken aan de vroegere eigenaars van de Dexia Bank België. Al de vroegere eigenaars van aandelen van Dexia bank zouden naar hun aantal aandelen ook een deel van de nieuw winsten moeten krijgen, maar ook de belastingbetalers die nu ook mede aandeelhouder zijn geworden zouden naar hun aantal verkregen aandeelbewijzen moeten kunnen genieten indien er een meevaller uit de bus zou mogen komen.

De Staat moet als goede huisvader er op toe zien dat geen enkel kind benadeelt wordt, maar het moet erkentelijk blijven voor diegene die reeds eerder hun handen uit de mouwen hebben gestoken.

Een van mijn mijn broeders schreef terecht: This is the weak link in the chain that could trigger the biggest monetary collapse ever!

Portfolio: Dexia Bank’s Collapse and the European Financial Crisis
Considering that Dexia is on the list of the top 50 global financial institutions, it is worth examining what happens during a bank bailout and shutdown process and applying that to the Dexia situation.

~~~~

Over de gehele wereld kan men zien dat banken hun klanten in de maling nemen en regeringen willen dicteren wat zij moeten doen. Men kan zich afvragen hoe lang de gewone burger dit nog zal willen laten gebeuren.

Wij mogen ons nog verwachten aan een ander staartje voor dit “verhaaltje”.

+

Kerncijfers Dexia

2010 2009 2008 2007 2006
Balanstotaal (in mio) € 247.902 € 577.630 € 651.006 € 604.564 € 566.743
Winst per aandeel € 0,37 € 0,57 € -2,54 € 2,15 € 2,36
Koers-winstverhouding 6,66 7,08 7,25 7,95

Lees de volledige Verklaring van de Vlaamse regering met betrekking tot Dexia

Lees ook:

  • Kleine banken profiteren van problemen bij Dexia (GvA)
    Een kleine greep: de Belgische staat stelt zich garant voor de leningen die Royal Park Investments – de vennootschap die de erfenis van het vroegere Fortis beheert – afsluit. De federale overheid stelt zich garant voor de verliezen die KBC op zijn obligatieportefeuille loopt indien die boven een bepaald plafond uitstijgen. En nu stelt de federale overheid zich garant voor 60,5% van de 90 miljard euro die de restbank van Dexia aan leningen met staatsgarantie mag afsluiten.
    En daar stopt het niet. De federale regering stelt zich garant voor de tegoeden van de spaarders tot 100.000 euro indien een Belgische bank over de kop gaat. En nog: de federale regering stelt zich garant voor de tegoeden die de spaarders hebben in tak21-spaarverzekeringen.
  • Dexia-voorzitter Jean-Luc Dehaene ziet af van zijn vergoedingen als bestuurder en voorzitter. Hij betaalde ook drie al ontvangen bedragen voor 2011 weer terug. Dat meldt Dexia in een persbericht.
  • Vier Europese banken zouden zich gemeld hebben bij Ernst & Young in voorbereiding van een mogelijke overname van Denizbank, de Turkse dochter van Dexia. Dat meldt de Turkse krant Haberturk op gezag van Ernst & Young in Turkije.
  • Grens aan generositeit (DeTijd)

+

  • Dexia Latest EU Casualty !!! (2012patriot.wordpress.com)
    ‘Dexia becomes the first bank to fall victim to the eurozone sovereign debt crisis as Belgium, France and Luxemburg agree on a deal to dismantle the European lender.
  • Greek Debt Crisis Leads To Dexia Bank Failure (npr.org)
    Only a few months ago, the bank Dexia was rated one of the most stable in Europe. But, within the past few days, it’s become the first casualty of the Greek debt crisis, saved only by interventions by the Belgian and French governments. Robert Siegel talks with Stanley Pignal, Brussels correspondent for the Financial Times, for more.
  • The European Counterbalance
  • Europe Entering the Danger Zone
  • Does Dexia’s Collapse Herald A Wider Banking Crisis? (npr.org)
    Until now, the eurozone debt crisis has been confined to countries on the continent’s periphery — like Greece, Spain and Ireland. But that may be changing with the collapse of a bank at the core of the eurozone. While some call Franco-Belgian lender Dexia’s demise an exception, others say it is a wake-up call for all European banks.
  • Fitch affirms Dexia rating, downgrades Belgian unit (expatica.com)
    Fitch Ratings agency on Tuesday kept Dexia’s debt rating intact but downgraded the credit score of the banking group’s Belgian unit after France and Belgium rescued the lender from collapse.

About Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".
This entry was posted in Economie, Nieuws en politiek and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Dexia-debacle met venijnig staartje

  1. Pingback: Op straat voor waardigheid #3 de Rest van de Familie | Marcus' s Space

  2. Pingback: Op straat voor waardigheid #4 de Erfenis | Marcus' s Space

  3. Pingback: Materialisme, “would be” leven en aspiraties #5 | Broeders in Christus

Feel free to react - Voel vrij om te reageren

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s