Sprekend beeld uit Bangladesh

Bangladesh: de foto die niemand onberoerd kan laten

Op 24 april 2013 stortte een gebouw in, waar drieduizend textielarbeiders werkten, een dag nadat de overheid van Bangladesh de eigenaars had gevraagd het te evacueren. Het gebouw Rana Plaza in de wijk Savar van de hoofdstad Dhaka produceerde kledij voor de westerse kledingmultinationals die hun macht laten voelen van de katoenvelden van Zuid-Azië over de machines van Bangladesh tot de kleinhandel in het westen.

We doen er goed aan ons te herinneren dat de dodentol in de Triangle Shirtwaist fabriek in New York in 1911 honderdzesenveertig was. Hier is het dodencijfer al twee maal zo hoog. Dit ongeval komt vijf maanden (24 november 2012) nadat de kledijfabriek van Tazreen uitbrandde waarbij tenminste honderdentwaalf werknemers omkwamen.

De lijst ongevallen is lang en pijnlijk. In april 2005 stortte al een andere kledijfabriek in Savar in waarbij vijfenzeventig mensen omkwamen. In februari 2006 stortte nog een fabriek in Dhaka in, achttien doden. In juni 2010 eveneens in Dhaka stortte een gebouw in, met vijfentwintig doden.

In de nasleep van de verwoestende instorting van een textielfabriek in de buitenwijken van Dhaka, Bangladesh, werden vele krachtige fotos genomen. Eén foto van de Bengaalse fotografe Taslima Akhter is daaruit voortgekomen als de meest hartverscheurende, omdat hij het verdriet van een land in één beeld samenvat. Zelfs de fotograaf krijgt deze foto niet uit haar hoofd.

Bangladesh
Fotograaf Taslima Akhter maakte deze foto in de eerste uren na het instorten van het Rana Plaza gebouw. Twee weken later is zij nog steeds zwaar onder de indruk van dit beeld (foto Counterpunch/Taslima Akhter)

Shahidul Islam, eveneens een Bengaalse fotograaf, schrijver en oprichter van Pathshala, het South East Asian Institute of Photography, zei over deze foto: “Dit zeer verontrustende beeld is tegelijk betoverend mooi. Een omhelzing in de dood, tederheid die over het puin heen reikt om ons te raken daar waar we het meest kwetsbaar zijn. Doordat het zo persoonlijk wordt, weigert dit beeld ons los te laten. Dit is een foto die ons in onze dromen zal achtervolgen. Heel stilletjes zegt het ons ‘Nooit meer’.”

Fotograaf Akhter zelf zegt het volgende over deze foto: “Men heeft me al zoveel vragen gesteld over die foto met dit verstrengelde koppel, dat ik wanhopig op zoek ben gegaan naar aanwijzingen over hen. Ik weet niet wie ze zijn of wat hun relatie is.”

Pogingen om de angel van de uitbuiting uit te trekken zijn gedwarsboomd door het samengaan van druk door de regering en de voordelen van moord. De waardevolle rechten die verborgen zitten in de arbeidswetgeving van Bangladesh zijn uitgeschakeld door de zwakke implementatie door het departement inspecties van het ministerie van arbeid. Er zijn slechts achttien inspecteurs en assistent-inspecteurs om 100.000 fabriekjes te controleren in de wijde zone rond Dhaka, waar de meeste kledingbedrijven gevestigd zijn. Als er al een inbreuk wordt vastgesteld, zijn de boetes te laag om hervormingen af te dwingen.

Het wordt hoog tijd dat de Europese regering stappen neemt om de ongelijkheid in verloning en de uitbuiting van mensen en milieu tegen te gaan. Het kan niet dat bepaalde merken hier hun waar aan hoge prijzen aan de man brengt terwijl de makers van de goederen bijna niets betaald worden voor het maken van dat stuk.

De consumenten moeten ook de ecologische voetafdruk in overweging nemen als zij zich een product willen aanschaffen, maar daar voor moeten zij wel degelijk de afkomst van dat product kennen. Hiervoor moet er een duidelijke etikettering verplicht worden.

De hele textielsector moet veranderen. De ramp van Rana Plaza moet bovendien ook goodwill creëren voor hervormingen in andere economische sectoren die gebruik maken van lageloonlanden.”

Bangladesh is voor 70-80 procent van zijn export afhankelijk van de textielsector. Er moet dus ook druk komen op de overheid daar om de bestaande wetgeving af te dwingen en waar nodig nieuwe wettelijke initiatieven te nemen. eveneens moet de corruptie in de werksector maar ook in de bouw  en politieke sector daar aan banden gelegd worden. Er kan ook druk worden uitgeoefend vanuit de EU.

Zelfs liberaal Karel De Gucht, Europees commissaris voor handel, en Catherine Ashton, Europese vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken, pleiten er nu voor om de handelsovereenkomsten met Bangladesh te herbekijken. Bangladesh geniet nu nog van gunsttarieven voor export naar de EU.

De regering en bepaalde instanties zullen er op moeten toe zien dat er op alle producten die aan de consumenten te koop worden aangeboden een duidelijk etiket staat, waarbij de samenstelling en afkomst van de goederen wordt vermeld. Alsook moeten die producten die bepaalde zaken claimen hierop grondig gescreend worden zodat de consument er werkelijk op aan kan dat een ‘Groen’ of ‘Fair Trade’ product ook werkelijk dat groene label verdient en het milieu en de mensen rondom dat product gerespecteerd zijn.

+

Slachtoffers van het kapitalisme

Het is inderdaad correct dat de werknemers in Bangladesh, maar net zo goed elders in ontwikkelingslanden, de slachtoffers zijn van de globalisering in de 20ste én de 21ste eeuw. Echter, die globalisering is door en door neoliberaal, wat wil zeggen dat ze geschiedt in functie van kapitaalaccumulatie. De globalisering dient echter niet noodzakelijk op neoliberale leest geschoeid te zijn, maar kan net zo goed gebeuren vanuit een sociaal en menswaardig perspectief, maar daarvoor hebben we nood aan een ander dan het kapitalistisch systeem. Temeer omdat ook in onze contreien de werknemers het slachtoffer dreigen te worden van diezelfde neoliberale globalisering, of beter gezegd: van datzelfde kapitalisme. Een kapitalisme dat steevast de voorkeur geeft aan concurrentie in functie van kapitaalaccumulatie waardoor de sociale logica weinig tot geen aandacht krijgt. De tegenstelling tussen arbeid en kapitaal wordt heden beslecht ten voordele van het kapitaal en dat niet alleen in ontwikkelingslanden. Bovendien is ook het consumentisme een rechtstreeks gevolg van datzelfde kapitalisme omdat het nood heeft aan een voortdurende, exponentiële economische groei – lees: kapitaalaccumulatie.
Le grand guignol

Karwan Bazar, one of the most important busine...

Karwan Bazar, een van de meest belangrijke business centers in Dhaka dat in fel contrast staat met de armoedige werkbuurten (Foto credit: Wikipedia)

Lees de artikels:

Bangladesh: de terreur van het kapitalisme

Bangladesh: de foto die niemand onberoerd kan laten

Dodentol loopt op in Bangladesh. Honderdduizenden arbeiders tonen woede

English articles:

Green Claims in Europe

A Final Embrace: The Most Haunting Photograph from Bangladesh >http://lightbox.time.com/2013/05/08/a-final-embrace-the-most-haunting-photograph…

About Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".
This entry was posted in Economie, Gedachten van anderen, Welzijn en Gezondheid and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Sprekend beeld uit Bangladesh

  1. Pingback: Materialisme, “would be” leven en aspiraties #6 | Broeders in Christus

Feel free to react - Voel vrij om te reageren

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s