Groene economie

Vijf jaar geleden sprak niemand over ‘groene economie’, met uitzondering misschien van een eenzame academicus of een enkele NGO. ‘Duurzame ontwikkeling’ was nog de centrale mantra in de discussie over milieubeleid. Vandaag is groene economie ‘talk of the town’, vooral bij een aantal internationale instellingen, lobbygroepen van bedrijven en denktanks.

Met de recente gebeurtenissen van bedrijfsbranden, vergiftigingen en instortingen met meerdere doden tot gevolg lijkt de wereld een beetje wakker geschud te worden.

Meerdere consumenten worden alsmaar meer bewust van de belangrijkheid van wat er hoe geproduceerd wordt aan welke kost voor mens en omgeving. Zij willen uitkijken naar voldoende goederen voor zichzelf maar ook voor nog mogelijkheden voor die generaties die nog na hen moeten komen. Hierbij willen zij uitkijken naar een voor hen verbeterende leefwereld die echter niet ten koste moet gaan voor de leefwereld van anderen. Zij willen een verhogende koopkracht waar economische groei, sociale billijkheid en menselijke ontwikkeling hand in hand gaan met milieuveiligheid.

Mensen moeten er zich van bewust zijn dat vergroenen van de economie welvaartscreatie of werkgelegenheid niet in de weg hoeft te staan.  Integendeel kan het voor iedereen een win win situatie teweeg brengen.

Matthias Lievens, onderzoeker aan de KU Leuven en actief in vzw Climaxi schrijft:

Eigenlijk klinkt het Groene Economie-verhaal bijzonder optimistisch: het milieu redden is perfect mogelijk, en we moeten er zelfs geen moeilijke keuzes of afwegingen voor maken. Conflicten kunnen dus vermeden worden en brede samenwerkingsverbanden worden mogelijk, want winst maken kan perfect samengaan met het streven naar duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid. Het discours over de Groene Economie sluit in die zin perfect aan bij de eis om ‘constructief’ en ‘positief’ te zijn: we zijn al lang genoeg ‘tegen’ geweest, we mogen nu enkel nog een enthousiasmerend verhaal brengen. Conflictbenaderingen en ‘wij-zij’-denken zijn uit den boze. Maar kunnen we ons dat optimisme nog  veroorloven? Als je als burger de boodschap van de voorstanders van de Groene Economie leest, dan word je vooral gerustgesteld: het probleem is blijkbaar toch niet zo erg, er bestaan oplossingen die onze manier van leven niet fundamenteel in vraag hoeven te stellen, en vooral, de politici en de bedrijven zijn er mee bezig. Het enige wat we wel nog kunnen doen, is anders gaan consumeren, en wat meer ‘bio’ kopen. Dit soort optimisme is vooral debiliterend. We hebben nu net nood aan meer mensen die zich gaan organiseren, in milieubewegingen, vakbonden en politieke partijen, om de markt en de groei-logica een halt toe te roepen. In een context van economische crisis, Arabische en andere lentes, en Occupy-acties allerhande, zijn er steeds meer mensen die het verhaal van de Groene Economie in vraag stellen. De slotverklaring van de sociale bewegingen tijdens het laatste Wereld Sociaal Forum in Tunis in maart 2013 sprak duidelijke taal: “Wij stellen de ‘groene economie’ aan de kaak en verwerpen valse oplossingen voor de klimaatcrisis zoals agrobrandstoffen, genetisch gemodificeerde organismen en koolstofmarkt-mechanismen zoals REDD. Ze lokken arme mensen in de val met valse beloftes van vooruitgang, terwijl de bossen en territoria waar deze mensen al duizenden jaren leven geprivatiseerd en vermarkt worden.” In juni 2012 betoogden meer dan 50.000 mensen in de straten van Rio de Janeiro tegen de VN-top over ‘Groene Economie’. Vooral in het zuiden klinkt die kritische stem steeds luider. Hopelijk zullen we dat soort discours in de aanloop naar de belangrijke klimaattop in 2015 in Parijs ook in onze contreien vaker horen.

Maar de consument wil zekerheid over die Groene Producten. De consumenten worden ook verward door de stroom van onvergelijkbare en diverse milieu-informatie: volgens een recente Eurobarometer, zijn 48% van de Europese consumenten in de war door de stroom van milieu-informatie die zij ontvangen. Dit beïnvloedt ook hun bereidheid om groene aankopen te doen vooral doordat onderzoekers ook gevonden hebben dat bepaalde labeldragers hun beloften helemaal niet waar maken. Dat betekent dat die firma’s botweg hun klanten bedriegen maar ook verder de bevolking waarvan zij de goederen afnemen verder blijven uitbuiten terwijl zij de grote winsten op zak steken.

Uit het onderzoek van EU blijkt dat zes op de tien van de consumenten denkt
dat de huidige product etiketten onvoldoende informatie over hun environmentele effecten of impact weergeven (59%). Men kan er ook niet omheen dat op bepaalde producten de gegeven informatie erg misleidend kan zijn. Een derde gelooft dan ook dat de informatie onduidelijk is voor sommige producten (32%).

De respondenten werd ook gevraagd waar ze graag de milieu informatie over een product zouden willen vinden en ze konden verschillende antwoorden geven. De meeste mensen zouden graag de nodige milieu-informatie vinden op de productlabels (81%), met minder mensen die er de voorkeur aan gaven om dergelijke ondersteunende bedrijfsinformatie op het winkelschap zelf te vinden (55%) of in advertenties over het product (41%). Die twee laatste keuzes geven op het product zelf echter geen duidelijke informatie en het is volgens mij dat daar duidelijke informatie moet kunnen gevonden worden en de klant steeds iets bij de hand moet hebben of bewijsmateriaal moet hebben indien hij klachten heeft.

Dat slechts iets meer dan de helft van de EU-burgers in het algemeen de beweringen over de milieuprestaties van de ondernemers hun producten vertrouwen (52%) bewijst dat er wel degelijk een gebrek is om dat vertrouwen ook te verdienen. Er zijn te veel kapers of fraudeurs op de markt en er wordt nog veel te veel gezwaaid met zogenaamde gezondheidsclaims en elementen die in het product zouden zitten waarvan slechts verwaarloosbare sporen van terug kunnen gevonden worden.

Er mag wel een kleine toename in het vertrouwen vastgesteld worden sinds de vorige enquête in 2009. Toch heeft een meerderheid van de EU-burgers noch steeds geen vertrouwen in de eigen verslagen van de vennootschappen op hun
milieuprestaties (54%), met slechts 44% die zulke eigen rapporten vertrouwen.

Sommigen zien geen veiligheid in de Environmental Product Declaration (EPD) of productinformatie die door de bedrijven zelf op de verpakkingen moeten geplaatst worden, maar indien er voldoende controle organen zijn moet dit meer reguleerbaar en vertrouwelijker zijn dan de huidige toestand.

EPD Will Tase You

EPD Will Tase You zeggen sommigen. Daarvoor is er ook een degelijk controle orgaan nodig zo dat de consument niet in de luren kan gelegd worden  (Foto credit: Wolfram Burner)

Onder de EU-burgers is er sterke steun  voor bedrijven te verplichten om rapporten te publiceren over hun algemene milieuprestaties en de milieuprestaties van hun producten (69%).

Na de tragedie van Bangladesh en de schandalige ontkenning van bepaalde bedrijven, zoals Benetton en Mango, dat zij daar niets te maken hadden, wordt het hoog tijd dat de regeringen er op toe zien dat bedrijven die goederen in hun land op de markt willen brengen deze ook aan eerlijke voorwaarden verworven hebben in respect naar de mensenrechten en het milieu toe.

+

Uitvoerigere Engelstalige versie / English version:Green Claims in Europe

++

Lees meer:

‘Groene economie’: vergroening van de economie of vermarkting van het groene gedachtegoed? (DWM)+ ‘Groene economie’: vergroening van de economie of vermarkting van het groene gedachtegoed? (Vrede)

Over de Eco labels: Green Claims in Europe

+++

 

About Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".
This entry was posted in Crisis, Economie, Welzijn en Gezondheid and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Feel free to react - Voel vrij om te reageren

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s