Witte, grijze en zwarte tinten voor de Lage Landen en Europa

Dat de voorgaande verkiezingen niet het verwachte resultaat brachten voor de burgers in de Lage Landen kan aangevoeld worden als men langs de straten en pleinen loopt en zijn oor te luisteren legt aan de vele terrasjes waar mensen verpozen en wel kunnen genieten van het zonnige weer maar niet van al de besparingen die boven hun hoof hangen en van de regeringen die klaarblijkelijk nog geen rekening willen houden met de stem van de kiezer.

Merijn Oudenampsen, haalt enkele Nederlandse kranten aan die ook dit eikel punt durven aansmeren. Het Ad wil wel knipogend naar het succesverhaal van het populaire erotische boek van de Britse schrijfster E.L. James, pseudoniem van Erika Leonard verwijzen. Na publicatie in 2011 een internationale bestseller en voor de Lage Landen een teken dat wij al die tijd al in een impasse zitten waar wij niet echt positief van opgewonden geraken. De regeringsleden mogen dan wel genieten van hun sadomasochistische rollenspellen, maar de bevolking begint er meer dan genoeg van te krijgen. Terecht heeft het AD het over ‘een spectrum van vijftig tinten grijze boosheid’ terwijl de NRC over de doorbraak schrijft van een ‘enorm cohort boze burgers die zich financieel bedreigd en door alle traditionele partijen in de steek gelaten voelen’.

Waar ik het meest voor vrees is de anti-Europese houding. Daar moeten wij veel meer aandacht aan schenken. Het is eerder naar dat verenigd Europa dat wij meer en meer zouden moeten naar streven, maar enkele onverlaten wensen dit gedachtegoed te ondermijnen, grotendeels omdat het persoonlijke belangen in de weg staat.

De haat voor Europa met een angst voor globalisering is ongegrond maar getuigd hoe zeer de mensen nog steeds kleinschalig denken en enkel voor hun eigen huisdeur willen borstelen en in hun dorpsdenken blijven zitten. De dorspmentaliteit zou nu eens en voor goed opzij moeten gezet worden voor de grotere belangen van de gehele gemeenschap.

Wel is te verstaan dat er algemeen in de Lage Landen een woede ontstaat richting heersende elites. De afgunst richting bankiers is zeer begrijpelijk als men ziet hoe de regeringsleiders mee hebben geholpen om die witte boord criminelen te beschermen en de banken hen nog bonussen te hebben laten uitbetalen. Dit terwijl elders overal hard werkende mensen onterecht zo maar de laan worden uitgestuurd, terwijl hun bazen massa’s subsidies hebben gekregen maar zich niet houden aan de voorwaarden voor die overheidssteun.
De Witteboordencriminaliteit in de Lage Landen heeft de laatste jaren onnoemelijk veel slachtoffers teweeg gebracht die makkelijk herkend konden worden en die de stat makkelijk had kunnen beschermen, maar hen in de steek liet, en zo voelen die slachtoffers zich ook twee mall in het ootje genomen.
Vroeger kon men nog schrijven dat witteboordencriminaliteit voor veel mensen ver van hun bed stond maar in onze contreien hebben velen in eigen huis dat bedje ziek gevonden en is de druk op de ketel zo hoog komen te staan dat deze spoedig wel eens tot ontploffing zou kunnen komen. De tijd dat politiekers de financiële fratsen zo maar wegwuifden is helemaal niet meer gesmaakt bij de bevolking.

De bevolking kan er ook niet naast zien dat de politiekers hun postjes alsmaar beter willen verzekeren en alsnog een soort tweede koningshuis hebben opgebouwd. Van vader op zoon worden nu de politieke postjes over gegeven en worden de daarmee verbonden bedrijfsposities verzekerd.

Erg genoeg treft men ook een afkeer voor immigratie. deze wordt mijns inziens echter grotendeels gevoed door de ongelijkheid in verloning welke als een magneet werkt voor de immigranten maar voor een uitsluiting zorgt voor het eigen werkvolk. Veel mensen vergeten echter dat zij daar zelf veel in de hand hebben en de keuze kunnen maken om enkel met bedrijven in zee te gaan die mensen van hier aan nemen, of hun buitenlandse werknemers ook even veel betalen als onze landgenoten.

English: Martin Schulz during the election cam...

Martin Schulz gedurende verkiezingscampagne in 2009 (Foto credit: Wikipedia)

Ook de voorzitter van het Europees Parlement, Martin Schulz beseft dat de onvrede over het Europees bezuinigingsbeleid en het democratisch tekort problematisch is omdat het de voedingsbodem vormt voor ‘anti-Europees ressentiment’.

Het kapitaal en geldgewin hebben vele mensen in bekoring gebracht. Zij keken de laatste jaren uit naar de makkelijkste manier om goedkoop te winkelen, waar de goederen ook maar vandaan mochten komen. Het kon hen ook geen bal schelen wie voor welke vergoeding er onder welke voorwaarden moest voor werken. Zoals de Anastasia van Vijftig tinten grijs aanvankelijk geniet hevig van alles wat de charismatische, mysterieuze en imposante miljonair Christian Grey haar op seksueel gebied leert en van de luxe en rijkdom waarmee hij haar omringt, hebben velen zich verkneukelt in de aanbiedingen van de socialisten, die maar cadeautjes bleven uitkeren zonder de centen te hebben en in de mooie aanbiedingen die financiële instellingen hen boden (zonder echt ware garanties) . Zoals de onpeilbare Grey meer en meer Anastasia in zijn macht kreeg hebben die financiële instellingen ook de macht over de politiekers gekregen. zij zijn er in geslaagd hun donkerste en diepste wens in vervulling te zien gaan: totale controle over haar (de regeringen). die regeringen zagen echter niet hoe die financiële reuzen zoals Christian Grey verslavend gevaarlijk zijn en velen vielen voor hen op de knieën ter aanbidding van het hoogste goed.

Er is de obsessie van het geld, de obsessie van de macht, en de bezitsdrang die velen hebben blind gemaakt. Maar zoals in de trailer van “Fifty shades of Grey” op het einde de deur dicht slaat, zou nu ook eens de deur kunnen dicht slaan.
Schrijfster E.L. James mag dan wel wereldwijd al meer dan 15 miljoen vrouwen in vuur en vlam gezet hebben met haar zinderende trilogie, de Belgische trilogie kan de Belgische bevolking niet mer bekoren en de deuren worden alsmaar verder open gezet naar een verder uiteenvallen van een al klein landje, waarbij velen zich afvragen of de Lage Landen zich niet meer zelfstandig moeten profileren.

Vele begeerten mogen de laatste jaren opgewekt zijn geworden in een maatschappij die alsmaar meer verwend werd. Of die toegenomen welvaart met haar rijkere buit stimulerend heeft gewerkt en de maatschappij veeleisender en opstandiger tegen elke regel heeft gemaakt zoals Jos de Beus beweerd vraag ik mij af. Wij kunnen zien dat de traditionele regels juist aan gezag hebben ingeboet en dat de welvarende burger als ‘consument’ eerst kritischer is  geworden maar dat er nu velen ook zich van weinig aantrekken of niet reageren ook al mogen zij hun frustraties zien toenemen omdat het aanbod eigenlijk terug vermindert of onvoldoende is.

De filosoof Pieter Pekelharing, verbonden aan GroenLinks, stelde dat ‘de mondigheid te ver was doorgeschoten’, en dat gelijkheid geleid had tot rancunegevoelens:
‘Als de een het beter heeft dan de ander, dan heb je dat aan jezelf te wijten: je bent immers in principe gelijkwaardig. Schelden is dan het enige wat erop zit.’ {Pieter Hilhorst en Hans Wansink  + Het ressentiment is terug}

Misschien mochten veel lezers van 50 tinten grijs zich aangetrokken voelen tot de erotische verhalen. Meerderen mochten zelfs volgens hun zeggen in staat zijn gesteld om hun verdere seksualiteit te verkennen met hun partners en zich door dit boek een stuk vrijer voelen om nieuwe dingen te proberen op seksueel en emotioneel gebied. Ook al beweren de uitgevers dat velen dankzij 50 tinten grijs zelfs een beter seksleven hebben gekregen, zullen zij volgens mij na een tijd wel beter inzien.

Die seks zoals dat liefhebben van geld zal niet de ware liefde noch het ware geluk brengen en velen zullen zich door de verleidingslusten miskocht voelen en zich als bedrogene weten te keren en op soek te gaan naar ontsnapping maar ook vergelding. En die vergelding zou de bankbedrijven en politiekers wel eens zuurder kunnen opleveren dan zij voorlopig vermoeden.

Nog maar weinigen geloven in de oplossingsvaardigheid van de heren en vrouwen die zich op de lijsten hebben gesteld, maar onderling al lekker postjes hadden verdeeld, zonder maar rekening te houden met de wensen van de kiezer.

De mensen mogen vol emotie zijn en door de commerciële zenders alle dagen weer op de emo-toer gebracht worden, maar de rationele benadering van politiek, zo meldt Trouw, ‘heeft een woedend, somber volk opgeleverd, dat weinig hoopvol is over de oplossingsvaardigheden van de politiek.’ De krant heeft zelfs een ‘Bang-o-meter’ op haar website staan, waar de kiezer zijn eigen hysterie en irrationaliteit kan testen.

Emotie speelt allicht een rol in de politiek en een psychologische analyse kan in theorie een verrassend inzicht bieden. De teleurstellende werkelijkheid is echter dat het veelal verzandt in vooringenomen clichés. De reden hiervoor is dat achter de drang tot psychologiseren vaak een politiek motief schuilgaat. Er is namelijk geen makkelijker manier om de positie van een tegenstander in diskrediet te brengen dan door associatie met negatieve emoties.

Graag raad ik u aan om “Het ressentiment is terug” te lezen van Merijn Oudenampsen, waar de auteur van het essay kijkt naar de bron van alle hedendaagse jaloezie- en nijddoctrines, de theorie van het ressentiment, de wrok of wraakgevoelens. De auteur verwijst ook naar Menno ter Braaks essay ‘Het nationaal-socialisme als rancuneleer’.

Ter Braak zag het nationaalsocialisme als een paradoxale uitkomst van het democratiseringsproces; juist doordat gelijkheid meer als een recht werd gezien, werd de reëel bestaande ongelijkheid meer als onrecht ervaren, met ressentiment tot gevolg.

Ik geloof nooit dat men tot volledige gelijkheid van mensen kan komen, mits sowieso alle mensen verschillend zijn. Het is juist die verscheidenheid die kleur aan onze maatschappij kan geven. Indien men die zou wegnemen komt men in een grijze wereld waar de kleurloosheid niet enkel verarming der geest maar ook verloedering zal teweegbrengen. In zulk een kleurloze geforceerde gelijkheidswereld zal de frustratie hoger oplopen dan in een wereld van verscheidenheid.
De verscheidene pogingen in socialistische en communistische landen hebben bewezen dat de mensheid nog niet rijp is voor gelijke verdeling en dat werkelijke gelijkheid niet gerealiseerd kan worden.

In de geschiedenis hebben wij ook kunnen waarnemen hoe de oeroude menselijke reactie op aangedaan onrecht steeds hevige reacties kan teweeg brengen. De rancune of wraak kan dan zeer hoog oplopen, ook al zal het dat onrecht of leed niet altijd weer goed maken. Die dingen die als oorzaak voor de ongelijkheid worden bekeken zijn niet altijd de werkelijke oorzaak. De tegenreacties die toestanden opwekken veroorzaken dan op hun beurt weer onrecht of leed bij anderen. Ook extra leed zal bij bij de dader worden veroorzaakt. Diegene die zint op wraak is eigenlijk gevoed door een een egoïstische toe-eigeningsvorm die eigenlijk nooit tevreden zal gesteld kunnen worden zo lang zijn na-ijver om dat van een ander ook te bezitten zal blijven. Het ongenoegen dat anderen toch iets meer zouden kunnen hebben dan zichzelf zal blijven bestaan tot de houding van de persoon wezenlijk veranderd. Verandering in de maatschappij gaat daar niets aan verhelpen. Mogelijks zal de persoon zich ook vergenoegen in de mogelijkheden om de ander te verwensen of te haten. Indien er gelijkheid met hem zou komen zou hij zich zelf moeten gaan haten of niemand meer kunnen haten welk een enorme frustratie zou oproepen. Daarin kan Ter Braak gelijk hebben om te zeggen:

‘oppositie uit principe’ is; ‘het haten om het haten’; ‘het met luid gebrul willen wat men in het geheel niet wil, omdat de vervulling de haatmogelijkheden maar weer zou beperken’,

Maar dat geeft te bedenken en zoals

als ressentiment gedefinieerd wordt door een onvrede die zich niet richt op een praktische remedie, dan is het nationaalsocialisme geen ressentiments- of rancuneleer.

Vindt het artikel > Het ressentiment is terug

++

Over Woede, Nijd, Wrok en vertrouwen:

  1. Mens en leed
  2. Lappendeken als uithangbord
  3. Activiteiten in dit leven nagaan
  4. Goede mensen en verborgen christenen
  5. Woede en vertrouwen
  6. Wrok verwerpen
  7. Belang van rechtvaardigheid gekend bij Nederlanders
  8. Boosmakers worden je meester
  9. Boos zijn en toch niet zondigen
  10. Zij die distels zaait zal stekels plukken
  11. De Leidsman van geloof

++

Related articles in English:

  1. The business of this life
  2. Truth never plays false roles of any kind, which is why people are so surprised when meeting it
  3. Malefactors becoming your master
  4. Doest thou well to be Angry?
  5. Be ye angry and sin not
  6. Angry but not sinning
  7. She who sows thistles will reap prickles
  8. Control your destiny or somebody else will
  9. Parts of the body of Christ

+++

  • Bending immigration statistics (learnenglishinnetherlands.com)
    Ik dacht altijd, dat NRC een dagblad met kwaliteit is, tot nu toe. Dit is veranderd toen ik hun artikel op 8 maart over immigratie heb gelezen. Ze verdraaien statistiek, niet serieus, maar genoeg, zodat mensen er eigenlijk niet veel over zouden moeten nadenken. Als iemand de waarheid sterk vervalst, zouden mensen snel reageren en hun afkeuring kenbaar maken. Maar een kleine onduidelijkheid kan niet makkelijk ontdekt geworden. En dat vind ik gevaarlijk.Wat zeggen de redacteuren? Ten eerste is het in het artikel niet duidelijk of het aantal migranten er eigenlijk per jaar of als het hele aantal gebruikt is. Met de meeste getallen is het niet waarschijnlijk dat in een land van 17 miljoen mensen elk jaar bijna 6oo duizend immigranten uit de EU krijgt, maar wie weet het met het aantal Bulgaren, het aantal waarvan steeg tussen 2007 en 2012 van 6.000 tot 18.000? Het artikel zegt het nergens duidelijk, dat dat het volle aantal is, hoewel het artikel begint met te zeggen, dat “De meeste migranten die naar Nederland komen, … van binnen de Europese Unie.” Dus is het eerst over het aantal migranten die nu aan het komen zijn? Daarna gebruikt het artikel alleen volle bedragen. Dus wordt het niet duidelijk. Waarom niet? Omdat de mensen dan wel zouden zien dat er alleen maar 18.000 Bulgaren in hun land van 17 miljoen blijven, die alleen maar 0.1% van de bevolking uitmaken. Mensen zouden dan makkelijk kunnen vragen, ‘Wat is het probleem?’
    +Bending immigration statistics – English versionWe already know that demagogy knows no borders. Communism spread from Germans in London on to Russians, Cubans, Indians and North-Koreans, Nazism spread from Germany through Italy and Austria to Finland and Japan. It’s well-known that statistics are an important and good way of describing the world, but also that, in the wrong hands, it can lead to demagogy. I am quite used to it in Hungary, but it surprised me here in the Netherlands the other day.I always thought NRC a high-quality newspaper, until now. This opinion changed when I read their article of 8th March about immigration. In this article, they distort statistics, not very seriously, but enough so that people do not give it a second thought. If someone seriously distorts the truth, people may also react strongly and fast and think that a refusal is necessary. But a little clouding over easily remains unobserved. Easily creeps into the mind as the truth. And I find that dangerous.
  • het is de mensen eigen om te willen zien (clemens2105.wordpress.com)
    De mens zoekt in zijn voortdurende bewegen van een voortgaan op een weg die hij zichzelf niet heeft verkozen maar die hem is gegeven als het leven dat hij leiden mag natuurlijk regelmatig naar een zekerheid die er in feite niet zo kan bestaan als hij zich wel wil wensen, maar voor een god die leven geeft zijn dit alles de menselijke aangelegenheden die hij heel goed kan begrijpen en een waarde geven want van een minachting voor hetgeen of die hijzelf zich heeft geschapen kan uiteraard der zaak geen spake zijn, de menselijke gewoonte en behoefte te verwerpen waarvan gedacht wordt dat het een zwakheid is, in dit geval het omzien naar zichzelf en naar elkaar, dat is in het geheel beschouwd een poging wederom van mensen zo te denken zoals  deze denkt die hen gezonden is.
  • Sex On Fire – Kings Of Leon (2008) (janariebuijs.wordpress.com)
    Ook gisteren vond ik het weer eens nodig om daar een poosje te vertoeven en wat een geluk.Ik vind namelijk niets lustopwekkender dan de hete sex van parende insecten, en die waren volop aanwezig gisterenmiddag daar aan de Lek. Ze gaven zich zonder enige vorm van gene over aan porno. Ik kon het uiteraard niet nalaten om wat foto’s te maken, om er thuis nogwat van na te genieten 😉
  • Photo Friday – Mood (chuijbregts.wordpress.com)
    Clouds can determine the mood very well for me. It makes a day to what it is.
  • Het einde voor Herman Cain? (electiondeskusa.wordpress.com)
    Zolang Cain nog kandidaat is voor de verkiezingen, zal er volgens Huntsman geen aandacht zijn voor de zaken die er echt toe doen. Het gesprek zal niet gaan over economische herstelplannen, een kernbom voor Iran of de crisis in de Eurozone. Men zal alleen nog maar willen praten over de aantijgingen aan Cain’s adres.
  • Gingrich, Romney en Perry worstelen met immigratie (electiondeskusa.wordpress.com)
    Het was even schrikken toen Newt Gingrich in een debat vorige week een ruimhartiger asielbeleid voorstelde. Tot op dat moment was het immigratie- en asielbeleid geen onderwerp in de Republikeinse voorverkiezingen. Alle kandidaten werden geacht strenge immigratiewetten voor te staan. Op twee momenten was het onderwerp op de agenda gekomen. De eerste keer was in september toen Rick Perry zich moest verdedigen voor het laten betalen van in state tuition door kinderen van illegalen die in Texas de middelbare school hadden afgerond en het afwijzen van het hek langs de Mexicaanse grens als oplossing. De tweede keer was in oktober omdat Herman Cain het te bouwen hek onder stroom zou willen zetten om mensen uit Amerika te houden.
    +
    I am saying we have to have a system that does two things. One, we secure the border and, number two, we crack down on employers who hire people who are here illegally. Those two things, we will solve our problem.
Advertisements

About Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".
This entry was posted in Nieuws en politiek, Reflectie and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Witte, grijze en zwarte tinten voor de Lage Landen en Europa

  1. Pingback: Wat heeft zovelen ertoe gebracht naar Duitsland te willen emigreren | Marcus Ampe's Space

Feel free to react - Voel vrij om te reageren

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s