Bij het overlijden van een grootse artieste

In de jaren 1950-1960 mochten wij geen al te gemakkelijke jongeren geweest zijn. Na de afschuwelijke oorlogsjaren moest het land opgebouwd worden maar leek de wereld in een andere versnelling te geraken.

Wij namen het hier in Europa niet meer dat er zo veel onrecht in de wereld was en dat er nog steeds landen waren die zich wensten op te dringen aan anderen. Het hele oude bestel leek ons iets waar wij niet meer met lede ogen konen naar toe zien of waar wij ons hoofd konden van afwenden.

Eerst wenste ik mij in te zetten voor mijn medemens via het geloof, maar om als priester niet te kunnen trouwen leek mij maar niets. Maar met zang en dans moest het wel mogelijk zijn om boodschappen over te brengen. Daarom verkoos ik om liefst musicalster te worden. De dans werd de hoofdmoot, ook al kwam  ik wel eerst in een workshoptheater terecht, naast de Opera. Met het Opus Workshop Theater deden wij ook cabarets en werden meerdere artiesten uitgenodigd om hun luisterliederen te brengen.

Door mijn keuze om de artistieke toer op te gaan had ik het thuis ook niet makkelijk. Maar tussen al de ruzies en moeilijkheden door konden zangers als Liesbeth List en Ramses Shaffy toch een lichtpuntje zijn en ons boven depressieve momenten heen helpen.

De herinneringen aan zij die met haar fantastisch talent zo veel mensen kon roeren zijn een zegening. Prachtig is dat zij kan blijven voortleven via de vele audio en visuele opnamen. Door de zuivere eerlijkheid van voordracht en teksten vanuit het hart zullen haar liederen nog vele generaties in de toekomst kunnen aanspreken.

Hoe velen hebben niet de idee dat het ergens anders zo veel beter is. Maar is dat wel zo? Toch zijn er “landen” die wij ons zelf kunnen maken. Een plaats in ons hart, die wij kunnen delen met een ander.

In de jaren zestig kon zij misschien denken dat zij maar een beetje liep, in een wereld waar de vogels lekker konden kwetteren. Maar voor jaren kerfden haar vingers diep in een bast die haar omklemde.

Liesbeth List, geboren in Bandung in Nederlands-Indië, 12 december 1941, is een Nederlandse chansonnière en actrice. Van 1965 tot 1979 had ze een relatie met schrijver Cees Nooteboom. Kort na beëindiging van die relatie trouwde ze met Robert Braaksma, met wie ze een dochter heeft. Robert Braaksma overleed in april 2014 op 64-jarige leeftijd. Zij verliet in haar slaap deze wereld op woensdag 25 maart 2020 op 78 jarige leeftijd.

In het deze ochtend op NPO uitgezonden interview, dat pas na haar dood mocht uitgezonden worden zien we wel al hoe herinnering haar soms wel heeft ontgaan, maar hoe zij toch gelukkig naar dat leven kijkt dat verschrikkelijk was begonnen bij haar eigenlijke moeder die vernederd, gemarteld, verkracht werd en uiteindelijk het niet meer zag zien zitten en zich van het leven beroofde in het Jappenkamp in Indonesië.

Haar eerste stiefmoeder in Nederland bracht een terreur over haar, met ijskoude baden indien zij haar eten (dat zo anders was dan in haar geboorteland) niet op at. Zij voelde zich meer ‘opgericht’ dan ‘verwekt’ en kende haar eigen moeder niet. Gelukkig nam later, toen zij zeven jaar was, arts List met zijn vrouw op het eiland Vlieland, Liesbeth List dan onder de hoede en gaven haar de nodige kansen om als een herstelde vrouw op te groeien. Daarna leek alles wel in haar handen te vallen op de juiste ogenblikken in haar leven. Op haar 18e trok ze naar Amsterdam, waar ze Ramses Shaffy ontmoette. Hij vroeg haar voor ‘Shaffy Chantant’, een doorslaand succes. Ramses en Liesbeth zouden jarenlang muzikaal optrekken, resulterend in onder meer de grote hit ‘Pastorale’. Behalve de ervaring van de drie mannen in haar leven de aan de drank verslaafd waren en Cees Nooteboom die een potentaat was en haar ook sloeg. Bang van hem zijnde heeft zij toch op een bepaalde dag haar koffertje kunnen inpakken terwijl hij er verslagen bij stond en is zij bevrijd buiten is gewandeld.

Na enige stilte bracht zanger Frank Boeijen haar terug onder de aandacht in 1994, met het album “List”. Als men de nummers van haar overloopt valt het op dat vele liedjes gaan over het leven en de menselijke gevoelens van liefde. In 1999 kwam er dan ook  een Nederlandstalige versie uit van “Savoir Aimer” dat als “Heb het leven lief” zoals andere door haar gecoverde en eigen liedjes een klassieker mocht worden.

Ook zingend in andere talen kon zij internationaal heel wat successen boeken, al of niet alleen of met sterren als Rod McKuen, Charles Aznavour en Gilbert Bécaud. Nadat ze een afschuwelijke voorstelling van liedjes van Jacques Brel  in New York had bijgewoond, vond ze dat zij dat beter kon. Met goed gevolg zelfs zodanig dat Jacques Brel haar eigenhandig   een gouden plaat kwam overhandigen. List won ook onder meer Edisons (1971 en 1995) en een Gouden Harp (1998) en de oeuvreprijs van de Gouden Eeuw Awards.

In oktober van 2017 ging de musical ‘Liesbeth List’ in première over haar leven en werk. Kort daarna volgde de biografie ‘De dochter van de vuurtorenwachter’. Dat jaar bracht zij ook een kippenvel brengende vertolking van Edith Piaf in de gelijknamige musical. Uit die musical zong ze op een bijeenkomst van de CPNB met een laatste optreden  ‘Non, je ne regrette rien’ van Edith Piaf

°°

Tienerklanken wijde in 1968 een nieuwjaarspecial – de paden op en de lanen in – aan Liesbeth List. Zij trokken met haar het Vlaamse land in en richtten de filmcamera op de Nederlandse zangeres voor een aantal sfeervolle clips.

**

In 2011 werd er een documentaire uitgebracht waarin de bekende Nederlandse chansonnière enkele van de bittere ervaringen uit haar jeugd verwerkt.

**

 

Ramses Shaffy & Liesbeth List – Aan de andere kant van de heuvels (1971)

Het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvels
Al zien de anderen om ons heen niet verder dan dit ene dal
Het gras zal altijd groener zijn in het land ver weg achter de heuvels
Ik weet dat niemand het gelooft, geen mens behalve jij en ik
Het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvels
Laat alles achter wat je hebt en volg me als je van me houdt
Het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvels
Vervulde wensen gaan voorbij maar aan ‘t verlangen komt geen eind
Het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvels
En als we nu niet verder gaan dan drijft de sleur ons uit elkaar
Het gras zal altijd groener zijn in dat land ver weg achter de heuvels
Ik blijf bij jou omdat ik weet dat we daar anders zijn dan hier
Het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvels
Al zien de anderen om ons heen niet verder dan dit ene dal
Het gras zal altijd groener zijn in het land ver weg achter de heuvels
En na de laatste horizon begint misschien een andere tijd

**

+

Vervolg: List’s Heimwee naar een eiland

++

Vindt ook

  1. Bij het overlijden van Liesbeth List
  2. Bij het overlijden van Liesbeth List
  3. Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
  4. Liesbeth List & Ramses Shaffy – Pastorale

++

Vindt verder meer:

  1. Een ode aan Liesbeth List, de Grande Dame van het Nederlandse chanson
  2. Nederlandse zangeres Liesbeth List (78) overleden, kroniek van een aangekondigd afscheid
  3. Nederlandse zangeres Liesbeth List (78) overleden
  4. Het is mooi geweest: Liesbeth List
  5. Nederlandse zangeres Liesbeth List op 78-jarige leeftijd overleden
  6. Memories of Liesbeth List: ‘Suddenly she did that yoga pose’

About Marcus Ampe

Retired dancer, choreographer, choreologist Founder of the Dance impresario office and archive: Danscontact-Dansarchief plus the Association for Bible scholars, the Lifestyle magazines "Stepping Toes" and "From Guestwriters" and creator of the site "Messiah for all". - Gepensioneerd danser, choreograaf, choreoloog. Stichter van Danscontact-Dansarchief plus van de Vereniging voor Bijbelvorsers, de Lifestyle magazines "Stepping Toes" en "From Guestwriters" en maker van de site "Messiah for all".
This entry was posted in Ballet + Dance/Dans, Cultuur, Dagboek = Diary, Geschiedenis, Nieuws en politiek, Visuals (Video, Photo, Cartoon) and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

1 Response to Bij het overlijden van een grootse artieste

  1. Pingback: List’s Heimwee naar een eiland | Marcus Ampe's Space

Feel free to react - Voel vrij om te reageren

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.